00 Prewentorium         Prewentorium

DOM POMOCY SPOŁECZNEJ NR 2.

/Genesungsheim Waldfriede/.

 

 

                Usytuowany w lesie na północnym brzegu jeziora, na terenie nazywanym obecnie Kolonią Smużyny. Jest to zespół obiektów złożony z dwóch dużych gmachów, jednego mniejszego budynku i budynku gospodarczego. Zespół zaprojektowany jako sanatorium dla kobiet zaczęto budować w 1906 roku, a prace ukończono w 1912 roku. Otwarcie sanatorium prowadzonego przez diakonisę ze zgromadzenia Salem, nastąpiło w 1910 roku. Zespół przeznaczony dla 120 osób i założony na obszarze 2 ha składał się z dwóch budynków sanatoryjnych i domu dla ogrodnika i maszynistów. W pierwszym budynku mieściły się biura i mieszkanie przełożonej oraz kuchnia, jadalnia, łaźnia i pokoje pensjonariuszek.

W drugim budynku znajdowały się sypialnie oraz sala gimnastyczna. Wokół domów założony został park, a cały zespół był ogrodzony wysokim płotem z dwoma wejściami. Pierwsze w formie szerokiej bramy i furty dla pieszych znajdowało się na wprost wjazdu na teren zespołu, drugie wejście znajdowało się od strony jeziora. Na terenie parku stał pawilon, a nad jeziorem urządzona była przystań z pomostem i pawilonami na łodzie. Sanatorium funkcjonowało do 16 marca 1945 roku. Następnie zajęte zostało przez wojska rosyjskie.

Obecnie mieści się tu Dom Pomocy Społecznej nr 2.

Z dawnego zespołu pozostały 2 budynki sanatoryjne, dom mieszkalny oraz garaż. Ogrodzenie, bramy, pawilony i przystań uległy zniszczeniu.

Zatarte zostało także rozplanowanie parku. Zachowane budynki posadowione na fundamentach z kamieni granitowych zbudowane są z cegły ceramicznej. Część elewacji pozostawiona jest w cegle, a część jest otynkowana. Wszystkie budynki są podpiwniczone, dwukondygnacyjne, przykryte wysokimi dachami naczółkowymi. Do charakterystycznych  cech architektury zespołu należą; wykonane w konstrukcji ryglowej szczyty, zróżnicowane formy dachów i wysokie kominy. Dekoracyjnie rozwiązane są również drewniane werandy przyległe do obu budynków sanatoryjnych. Zespół z uwagi na interesujące założenie, ciekawe formy architektoniczne i piękne otoczenie kwalifikuje się do objęcia go ochroną konserwatorską.

Stan zachowania budynków jest dobry, poza werandami, które są zagrożone zniszczeniem bądź dokonywaną już wymianą oryginalnych elementów na formy ahistoryczne.

STRONA GŁÓWNA