00 Od 18 do 45

OKRES OD 1918 - 1945 ROKU

W okresie I Wojny Światowej ruch budowlany zamarł i nie zbudowano wówczas ani jednego domu. Ponowny rozwój tego typu budownictwa rozpoczął się dopiero po zakończeniu wojny i był bardzo intensywny. W latach 1918-1928 zbudowano ogółem 570 mieszkań.

Budowali właściciele prywatni, Towarzystwa i Spółki takie jak; Gememnutzige Leinwohnung, Gemeinniitzige Siedhmgsgenossenschaft , Baugenossenschaft der Naugarder Lehreyereins, Beamten Wohnung Yerein, Justizfiskus, Kreisparkasse. Pod zabudowę przeznaczano coraz to nowe tereny zarówno przy starych ulicach np. przy ob. ulicy Bohaterów Warszawy, Poniatowskiego, Armii Krajowej czy Wojska Polskiego, jak i na nowych obszarach położonych pomiędzy obecną ulicą Wojska Polskiego a ulicą Kościuszki. Dla terenu tego w 1924 roku Profesor Dr inż. Hermann Jansen z Berlina opracował plan zagospodarowania wytyczając kilka nowych ulic, które były sukcesywnie zabudowywane do czasu wybuchu II wojny światowej. W 1929 roku przy ob. ulicy 700- lecia powstał blok z 46 mieszkaniami. Tu znajdował się też kompleks gmachów biurowych wzniesionych przez miasto o rok wcześniej⁶⁸/.

Oprócz budowy nowych mieszkań w mieście prowadzone były prace remontowe i realizowane były nadal inwestycje komunalne. I tak po 1918 roku zbudowano hotel Furst Bismark, w latach 1922-23 zbudowano szkołę imienia Bismarcka, którą rozbudowano w 1933r o nowe skrzydło z aulą, gabinetami fizycznymi, prac ręcznych, warsztatami kuchnią i łazienkami. Zmodernizowano rzeźnię miejską i rozbudowano ją. W 1928 roku wybudowano modernistyczny gmach hotelu Zum Griinen Banm.

Na Wzgórzu Wisielców założono plac sportowy Jahnkampbahn, a nad jeziorem zbudowano kąpielisko z szatniami i prysznicami. Zmodernizowano gmach kasy pożyczkowej i rozbudowano o nowe skrzydło. Odrestaurowano kościół Mariacki.

Na cmentarzu centralnym w 1928r zbudowano kaplicę pogrzebową. Rozbudowano zakłady naprawcze przy ul. 15. Lutego, oraz siedzibę straży pożarnej przy ob. ul. Blacharskiej, przebudowano dawny hotel Dentsche Haus na modernistyczną budowlę. W 1926 roku założono w mieście muzeum. W okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej przy promenadzie na północnym brzegu jeziora wzniesiono pomnik poświęcony pamięci marynarzy, a przy ulicy Wojska Polskiego pomnik poległych w I wojnie światowej żołnierzy. Po I wojnie światowej więzienie wychowawcze zamieniono na zakład karny a od 1937 roku przeznaczono je na zakład dla młodocianych. W zespole tym od momentu otwarcia prowadzono rozbudowy i modernizacje, przy czym największe zakresy prac wykonano na przełomie XIX i XX wieku. Po dojściu Hitlera do władzy, w mieście zmieniono kilka nazw ulic.

W czasie trwania II wojny światowej jedną z większych inwestycji była budowa elewatora zbożowego wzniesionego w 1940 roku przy ob. ul. 15-Lutego. W 1930r Nowogard liczył 6730 mieszkańców i 661 domów, w 8 lat później liczba ludności wzrosła do 8148 osób⁶⁹/.

⁶⁸ /Hundertmark, s. 123

⁶⁹ /Hundertmark, s. 125, oraz Ein Gang durch das Kreisheimaunuscuni, w; Heimatbiatter, 1929/30, s.442-

448. Kath, Naugard, w; Deutsche Stadtebuch, s. 205

Strona główna